1 Mc DOPE in Terneuzen.

[1]

1.1      Historie

In de flowerpowerperiode, de nieuwe jongerencultuur van de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw, werden drugs van allerlei makelij populair. In 1976 kwam er een onderscheid tussen hard en soft drugs. Langzamerhand werd er gedoogd.

Gedogen is niets anders dan strafbare feiten niet vervolgen, terwijl het betreffende overheidsorgaan daartoe wel bevoegd en in staat is. ‘Gedogen’ is typisch Nederlands en wordt in het buitenland niet begrepen. Het actief gedogen wordt in een gedoogbeschikking vastgelegd. Naar aanleiding van deze gewijzigde vorm van de verkoop van softdrugs besluit het Openbaar Ministerie in december
1991 tot een landelijke invoering van de zogenoemde AHOJ-G criteria. De criteria [2] houden het volgende in:

  • geen Affichering (bij de verkoop van drugs);
  • geen verkoop van Harddrugs;
  • geen Overlast;
  • geen verkoop van drugs aan Jeugdigen en geen toegang aan jeugdigen tot een coffeeshop;
  • geen verkoop van Grote hoeveelheden per transactie, dat wil zeggen hoeveelheden groter dan geschikt voor eigen gebruik. Niet meer dan 500 gram handelsvoorraad.

1.2      Achterdeurproblematiek

Gelet op de immense verkoop is een handelsvoorraad van 500
gram in verreweg de meeste gevallen ontoereikend. Via de gecriminaliseerde achterdeur wordt de voorraad aangevuld. Thuis telen is immers verboden. De achterdeur kent een uitgebreide infrastructuur. Vanwege de overlast werd een woning op grond van de APV in Venlo dicht getimmerd. De rechtbank achtte dit in
strijd met de privacy van artikel 10 van de Grondwet, omdat de grondslag een wet in formele zin had moeten zijn.[3] De wetgever verschafte die grondslag door art. 174a in de Gemeentewet in te lassen. Omdat de benodigde blauwe lampen veel stroom kosten, lokt het op grote schaal telen van wiet weer andere strafbare feiten uit, zoals illegale aftap van elektriciteit. De politie doet soms op een anonieme tip een inval, maar in drie gevallen bleek uit eigen
wetenschap het huisrecht ten onrechte geschonden.[4] 

De omvangrijke problematiek vindt zijn weerslag in de gehele
samenleving. Inmiddels zijn er honderden coffeeshops over heel Nederland. Gedogen is feitelijk ‘stilzitten’ en kost minder moeite dan handhaven. De neiging bestaat grenzen verder op te rekken. Het kabinet produceert een nota over gedogen.[5]

Een gedoogbeschikking moet voldoen aan de eisen van onder
meer deugdelijke motivering.[6]

Een probleem rijst als de voorwaarden van een gedoogbeschikking niet worden nageleefd. Het bestuur kan daartegen namelijk niet rechtstreeks handhavend optreden.[7]

Het bestuur kan slechts een herstelsanctie opleggen bij overtreding van bij of krachtens de wet gestelde voorschriften, en niet bij overtreding van voorwaarden in een gedoogbeschikking.

Het bestuur zal daarom de gedoogbeschikking moeten intrekken
en vervolgens een sanctiebeschikking dienen te overwegen wegens overtreding van
de voorschriften.

1.3      Politiek

Politiek ligt de kwestie erg gevoelig. In april 2006
verklaart de burgemeester van Terneuzen in de commissievergadering ‘Bestuur en
middelen’ dat hij in Den Haag met Minister Donner de Terneuzense situatie heeft
besproken. Donner zal 'naar buiten toe' coffeeshops aan de grens tegengaan,
maar zou dit ‘bestuurlijk-intern’(!) gedogen.

De burgemeester wil zijn drugsoverlastprobleem oplossen
door naar het voorbeeld van Venlo een McDope pal aan de grens met
Zelzate toe te staan.[8] 

 

Een raadslid [Cees Freeke], dat het realiteitsgehalte van
het ‘bestuurlijk-intern gedogen’ erg laag inschat,  vraagt een interpellatie aan.  De interpellatie duurt kort.

De burgemeester wil er niet over praten en geen enkel
ander raadslid reageert. [!]

Het raadslid licht een hem bevriend Tweede Kamerlid in,
die prompt de volgende dag schriftelijke vragen aan minister Donner stelt.

Donner beweert van niets te weten en de burgemeester
wordt onmiddellijk gecorrigeerd. Deze reageert vervolgens boos op het raadslid,
het Kamerlid en de Minister.[9] 

Had het aan de burgemeester gelegen dan hadden de Belgen
en Fransen, net als de Duitsers in Venlo, aan de grens hun drugs kunnen halen.
De eigenaar van Checkpoint zou ondertussen multimiljardair zijn geweest. Nu
ligt er vanwege het Openbaar Ministerie conservatoir beslag op de skihal ten
aanzien waarvan voldoende aanwijzingen bestaan dat deze met twintig miljoen
euro drugsgeld werd bekostigd.[10] 

Het beslag is [werd] tot op heden niet opgeheven.

 

 

 


[1] Hoofdstukken overgenomen uit  de scriptie ‘Marc Michel Josemans tegen de Burgemeester van Maastricht’ van

  28 mei
2011 in het kader van de module ‘Europees recht in de praktijk’ van de
Tilburguniversity, schrijver dezes.

[3] Rb. Roermond 3 januari 1995, AB 1995, 168.

[4] Biervliet  2007: een stroompiek (kapotte koelkast);
Hoofdplaat 2009:  nachtelijk licht (terrarium)
en een nieuwe
auto (auto van de zaak); Terneuzen 2010:  het enige huis zonder sneeuw op het dak
(klussen in huis).

[5] Kabinetsnotitie Grenzen aan gedogen. TK 1996/1997,
25085, nrs. 1, 2.

[6] Artikel 3:46 e.v. Awb.

[7] L.J.A. Damen, Bestuursrecht,
deel  1,
Den Haag:  Boom Juridische uitgevers 2009, p. 721.

[10]  <http://www.bndestem.nl/regio/zeeland/3706568/OM-legt-beslag-op-skihal-Terneuzen.ece#>  

WBack To Top