EENZIJDIG UNIVERSITAIR ONDERWIJS MRT 2018

“Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat ik1 na ‘9/11’ politicologie heb kunnen studeren zonder onderwezen te zijn in islamisme als politiek-religieuze ideologie? Terwijl ik tijdens mijn studie wel tien studiepunten kreeg voor het vak ‘Populisme in de polder’- dat was natuurlijk daadwerkelijk het probleem. Het zou daarentegen beter zijn als we ons morele kader op orde hebben. Daarbij hoort het inzicht dat moslimfundamentalisten niet slechts ‘cultuur’ meebrengen, maar ook een rechtssysteem dat onverenigbaar is met ons seculiere recht. Dat vindt het Europese Hof voor de Rechten van de mens ook. In het beroemde Refah-arrest uit 2003 oordeelde het Hof dat een politiek partij die de sharia wilde invoeren in Turkije verboden mocht worden door het Turkse Constitutionele Hof. In de uitspraak staat te lezen: Het is moeilijk om respect voor democratie en mensenrechten te betuigen, terwijl hetzelfde moment een regime op basis van de sharia wordt ondersteund dat duidelijk afwijkt van de waarden van de Conventie, met name wat betreft het strafrecht en strafprocesrecht, de regels inzake de rechtpositie van vrouwen en de manier waarop het in overeenstemming met de religieuzen voorschriften in grijpt op alle gebieden van het private en publieke leven.”

 

“Het Europese Hof voor de Rechten van de mens spreekt zich uit tegen rechtspluralisme: het bestaan van meerdere rechtsstelsel binnen een natiestaat. (…) De staat heeft een positieve verplichting om ervoor te zorgen dat we ons ferm uitspreken tegen de sharia. (…) Dat betekent ook dat de Nederlandse staat en rechtspraak nooit mogen meewerken aan het onderdrukken van vrouwen onder het mom van vrijheid van godsdienst.3 Als moslims daadwerkelijk hulp nodig hebben om los te komen van theocratische krachten, kunnen ze beter terecht bij de Nederlandse organisatie Femmes for Freedom, opgericht in 2011 door de Pakistaans-Nederlandse Shirin Musa, een ware moderne suffragette. (…) Dankzij de lobby van Femmes for Freedom is de Nederlandse wet tegen huwelijksdwang, polygamie en genitale verminking sinds 1 juli 2013 uitgebreid met ‘huwelijkse gevangenschap’. Nederland is hiermee het eerste land dat huwelijkse gevangenschap als strafbaar feit heeft gedefinieerd. Een paar geleden is inderdaad aangifte gedaan, met als gevolg dat de weigerde ‘echtgenoot’ onmiddellijk instemde met de religieuze scheiding. Naast deze strafbaarstelling is Musa erin geslaagd om huwelijkse gevangenschap als een onrechtmatige daad te kwalificeren. Dat betekent dat de burgerlijke rechter in Nederland aan een weigerde echtgenote een dwangsom kan opleggen indien hij weigert mee te werken aan de religieuze echtscheiding of een scheiding in het land van herkomst – zo is Musa zelf ook haar religieuze huwelijk bevrijd, waarna ze Femmes for Freedom heeft opgericht om ook andere vrouwen bij te staan. (…) Bepleiters en handhavers van one law for all, ongeachte religie en sekse, helpen vrouwen daadwerkelijk hun handelingsbekwaamheid te verwerven en te behouden. Moslimfundamentalisten en multiculturalistische helpers doen dat niet. Die focussen liever op ‘de religieuze plicht’ dan wel de ‘vrije keuze’ om zich te laten leiden door de sharia. Ondertussen krijgen Nederlandse rechters cursussen van arabisten om zich beter in te leven in de islamitische mediation als alternatief voor de rechtspraak. Dat is een zorgelijke ontwikkeling.” Shariarechtbanken in de Randstad? Zie hierna.

Binnenkort shariarechtbanken in de Randstad?

De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) is één van de grootste wetenschapsfinanciers in Nederland. Binnenkort eindigt haar vijfjarig universitair onderzoek ‘Making Islam Work in the Netherlands’ naar de oprichting van shariarechtbanken in Nederland. Leiden, Den Haag en Rotterdam doen mee. Shariarechtspraak is strijdig met onze rechtsstaat.

Dit betekent dat we in fase 7 zijn aangeland: “De middenweg richting shariastaat behelst 7 stappen, of fasen, die de moslimminderheid in Europa moet doorlopen, tenminste volgens de fundamentalisten. Ten eerste moeten moslims bewust gemaakt worden via islamitische identiteit. Die dient te ‘ontwaken’ in de 2e fase.

 

Stadia 3 en 4 bestaan uit de verspreiding van de beweging en de vorming van de groepen.

 

In de 5e fase moeten moskeeën worden gebouwd en islamitische scholen en organisaties worden opgericht.

 

Qaradawi noemt ze ‘uitingen van de parallelle samenlevingen.’ Freedom House 2005: ‘moslims krijgen ingeprent dat het een religieuze plicht is joden en christenen te haten

 

In fase 6 moet de niet-islamitische meerderheid gewend raken aan de permanente en zichtbare aanwezigheid van de islam. Moslims dienen (…) te communiceren met de meerderheid in het gastland en hun geloof uit te dragen. In deze zevende fase moeten moslims toegang krijgen tot (top-)posities op alle gebieden, zoals in de media, politiek (burgemeester, kamerlid, enz), economie en geneeskunde.

Uiteindelijk, dat is althans de bedoeling, zijn er zoveel eensgezinde fundamentalistische moslims op zoveel posities dat er een parallelle samenleving bestaat die op een bepaald moment zoveel macht heeft dat het jaahiliyyasysteem omver kan worden geworpen en de shariastaat kan worden voltooid voor álle burgers.(…)

Het pad van de GELEIDELIJKE ISLAMISERING is gekozen om westerlingen niet af te schrikken. (…) De hoofddoek is een uiting van zelfgekozen identiteit in plaats van een religieuze plicht. Dergelijke ‘doublespeak’ wordt theologisch gerechtvaardigd op grond van de ‘taqiyya’ (moslims hebben heilige toestemming hebben om ongelovigen te misleiden, Koran 16:106).”

Zeven fases uit “HEILIGE IDENTITEITEN, OP WEG NAAR EEN SHARIASTAAT?” van Machteld Zee. Zij behandelt: ‘hoeveel vrijheid kunnen we geven aan het islamitisch fundamentalisme zonder ONZE vrijheden te verliezen?’ Zee bezocht Engelse rechtbanken waar de wet van de sharia geldt in plaats van de westerse beginselen van vrijheid en gelijkheid voor iedereen. Dé openbaring van deze eeuw.

WBack To Top