HEDWIGEPOLDER

VRIJDAG 29 SEPTEMBER 2006 PERSPECTIEF STAATSCOURANT NR. 57 5


 


Voorpagina:


Ontpoldering. De plannenmakerij voor ontpoldering was voor
de Zeeuwen een boos sprookje, maar dat sprookje lijkt nu werkelijkheid te
worden. Raadslid Cees Freeke uit Terneuzen spuwt zijn gal.


 


Boos
sprookje ontpoldering wordt waar



De
wijze waarop de voorgenomen ontpoldering door


de
Zeeuwse provinciale overheid naar buiten wordt


gebracht,
munt niet uit door overzichtelijkheid


en
helderheid; zelfs het grondrechtelijke hoofd


der
gemeenten, de gemeenteraden blijven in


het
duister tasten. Daarom geeft Cees Freeke


een
bloemlezing van de zich voor gedane feiten.


 


De ene
organisatie wil nog meer ontpolderen dan de andere.
Het
verst gaat ‘De Schelde Natuurlijk’, waarin zeven Nederlandse en Vlaamse
milieuorganisaties samenwerken. ‘De
Schelde Natuurlijk’ is van oordeel dat desnoods onteigening (!) moet worden
toegepast. Zij kunnen zich zelfs gedwongen voelen hun oude rol als ‘hindermacht’
weer te vervullen.
De Stichting
Zeeuwse Landschap stelt: “Boeren willen wel land voor zaken als woningen,
industrie en kassen afstaan, maar ontpolderen beschouwen sommigen blijkbaar als
weggegooid geld. De besluitvorming heeft daarover plaatsgevonden in een
democratisch proces”.



Ik neem
krampachtig speculeren waar op niet bestaand draagvlak en democratie.
Uit peilingen blijkt dat een kwart van de
bevolking geen bezwaar heeft tegen ontpolderen, 44 procent is mordicus tegen.
In gebieden die op ‘de lijst’ staan is nagenoeg iedereen tegen.



De Stichting: “Het isoleert één onderdeel
van een mix van voornemens van de Vlaamse en Nederlandse regering”.



De ZMF wilde graag 6000 ha, het tienvoudige,
ontpolderen en heeft bij de zuiderburen iets moois gevonden.  België wil onverwijld een derde verdieping
van de Westerschelde. Liefst vandaag nog, omdat Aziatische containerschepen
steeds groter worden en dreigen Antwerpen te gaan mijden. België heeft een
troef: dwars liggen met de Hogesnelheidslijn.



De ZMF zag haar kans schoon en sloot een deal met GS: 600 ha  in ruil voor het afzien van tijdrovende
procedures tegen de derde verdieping van deze zeearm. Veiligheidshalve wordt op
Nederlands regeringsniveau de Nederlandse ontpoldering in Verdrag met België
expliciet opgenomen.


België heeft daarbij echter geen enkel belang; die is
alleen maar uit op de verdieping.



Gemeenteraden namen in Zeeland moties
tegen ontpoldering aan, dat is democratie waar men schijnbaar doof voor blijft.


                                                                      


Landelijke politiek op dwaalspoor gebracht door schijnbewegingen binnen
GS.


Aanvankelijk
stonden vrijwel alle kamerleden aangaande ontpoldering op de bres voor hun
partijen in de regio en er werd zelfs een
motie tegen ontpoldering in de Tweede Kamer aangenomen!



Tot grote verbazing
van de strijdende Kamerleden maakten de Zeeuwse Provinciale Staten plots
kenbaar 600 à 770 ha.
te willen ontpolderen, vrijwillig.



De Zeeuwse
Milieu Federatie (ZMF) kan tot één van de invloedrijkste organen gerekend
worden. Zij heeft zitting in meer dan dertig
provinciale overlegvormen.



Nadat de ZMF
bij de Raad van State een procedure won over het uitzaaien van Iers mosselzaad,
klonk de roep om intrekking van de subsidie die de ZMF ontvangt. Te meer daar
een rationeel milieubeleid ontbreekt. Alleen het milieu telt. Economische
nadelige gevolgen worden niet in de overwegingen betrokken.



Het dagelijkse bestuur van de provincie
Zeeland, dat verondersteld wordt als hoeder van het algemeen provinciaal belang
op te treden, ging niet in op het intrekkingsverzoek. Integendeel: het kondigde
aan dat de federatie via een vierjarige overeenkomst kan rekenen op een
jaarlijks vast subsidiebedrag à 350.000
euro. Als contraprestatie wordt een ‘prestatieafspraak’ opgevoerd. Zoals
een bakker belooft brood te bakken.



De bekokstoofde overeenkomst verdient drie
kanttekeningen.



  • Allereerst bevestigt
    dit de sterke ingroei van ZFM in Gedeputeerde Staten van Zeeland. De
    Gedeputeerden Staten blijken niet ‘onafhankelijk’.



  • Ten tweede geeft dit rechtsongelijkheid naar alle andere
    gesubsidieerde instellingen. Zij zouden ook graag voor vier jaar zekerheid
    willen hebben.



  • Ten derde, krijgen de provinciale en gedeputeerde
    staten ná de verkiezingen van maart 2007 geen mogelijkheid de subsidie van
    de eenzijdige ZMF jaarlijks te heroverwegen. Die staat immers onwrikbaar
    voor vier jaar vast. GS zitten dus goed fout.



De visie van het
provinciaal bestuur
valt of staat met haar constante stelling: “Wat meespeelde was: als we
niks laten horen, weten we zeker dat het hier ontpolderd wordt”. Dát is nu een
volstrekt ongeloofwaardige stelling. Immers in de 2e Kamer was een
motie tegen ontpoldering aangenomen.


GS weet dat ontpolderen in Zeeland buitengewoon
gevoelig ligt (‘emoties waren voorspelbaar’). Er waren wel (éénzijdige)
informatieavonden, bij de bevolking beter bekend als ‘slikken of stikken’.
‘Alle partijen’ bepalen ‘een gezamenlijke strategie’, welke polders nu onder
water komen te staan, zo wordt beweerd. Dat is dus niet zo.


De
achterkamer heerst in Zeeland. Bijvoorbeeld in de vorm van
een
besloten (regionale) stuurgroep
waar u en ik niet in mogen kijken, maar
ZMF volop meedoet of mogelijk zelfs de


regie heeft. “Een referendum over ontpoldering heeft geen zin.
Ontpolderen is maar een onderdeel
van het verhaal”, vinden GS. In elk
geval wordt duidelijk dat Gedeputeerde Staten totaal niets op hebben met het
oordeel van de Zeeuwse bevolking, maar alles met de ZMF.



De ontpoldering is een packagedeal met de ZMF. In ruil
voor het afzien van juridische procedures tegen de voorgenomen verdieping van
de Westerschelde worden enige polders onder water gezet. 



Het gaat echter om land dat
met bloed, zweet en tranen op de zee is gewonnen. De Zeeuwse bevolking,
boeren én burgers, blijven zich óók verzetten.



De wethouder van natuur en milieu in Terneuzen
verklaarde 24 augustus jl. in een commissievergadering dat alle overheden nu
wel weten dat ‘Terneuzen’ tegen ontpoldering is. “Als
ik alleen maar ‘nee’ mag zeggen en aan de zijlijn niet mag meespelen in de
regiostuurgroep, kan ik net zo goed thuisblijven. Als we er niet bij zijn
regelen anderen het voor ons en dat moeten we voorkomen.” En dat vonden  andere commissieleden, op een enkele
uitzondering na,  ook.



Helaas, de gemeentelijke overheden en waterschappen zitten thans op één
lijn met de provinciale overheid.
  Als de Tweede Kamer niet ingrijpt, wordt
een  boos sprookje werkelijkheid.



Cees   Freeke


 

Poppelaars maakt terugdraaien
ontpoldering onmogelijk



CDA-er Mr. Drs. Poppelaars rekent
tot zijn wapenfeiten het veilig stellen van financiële middelen  voor de ombouw van de N62 tot een volwaardige
dubbelbaans weg (PZC 28/2).



Ik herinner mij dat hij juist tol
wilde heffen (zijn concreet voorstel) over de N62,  van  Heinkenszand door de Westerscheldetunnel over
de Zeeuws-Vlaamse Tractaatweg tot de Belgische grens voor onder meer
de  verdubbeling van de Sloeweg en
Tractaatweg.



Het Rijk wilde hoe dan ook
ontpolderen en daardoor had Poppelaars de kans een packagedeal te sluiten,
namelijk dat Zeeland zogenaamd de regie houdt en daadwerkelijk uitvoert de door
het Rijk vereiste ontpoldering van 600 ha en dat hij in ruil daarvoor ‘geld en
asfalt’ verkreeg.



Bij het ontpolderingsprotest in
Den Haag werd mij dit fijntjes voorgehouden.



Nu is het CDA ineens tégen
ontpoldering. Volstrekt ongeloofwaardig dus. Heet dit nu, althans volgens hem,
de ‘publieke zaak dienen’? Onwaarachtig allemaal; de echte feiten worden
namelijk verzwegen.



Door deze deal is het namelijk bestuursrechtelijk onmogelijk geworden
de geplande ontpoldering terug te draaien.


 

Freeke uit kritiek op Peijs


Terneuzen - In een reactie
verwijt het raadslid Freeke de aankomend commissaris van de Koningin
‘verhullend taalgebruik’ over haar stelling ‘dat de ontpoldering Zeeland niet
door de strot is geduwd’. Freeke motiveert, dat dit weliswaar niet door de
strot van bestuurlijk Zeeland is
geduwd maar wel ‘respectloos’ door de strot van de Zeeuwse bevolking. Dit is
het soort taalgebruik waarin bekwame bestuurders ‘heer en meester’ zijn, weet
Freeke. Ook haar mening dat de handtekeningen onder het internationaal
verdrag  zwaar wegen, baart Freeke
zorgen. Zij zal immers geen pleitbezorger van de uitvoering van de
anti-ontpolderingsmotie zijn, omdat zij zelf het verdrag mede-ondertekend
heeft. Op de begroting 2007 van Terneuzen zijn bedragen uitgetrokken voor de
milieu-effectenrapportages voor twee voorlopig aangewezen polders in het kader
van de zogeheten ontpoldering, te weten de Hellegats- en Eendragtspolder.
Trouwens, meldt Freeke, ook de commissie Maljers heeft geen echt alternatief voor ontpoldering
gebracht, maar een extra plek. Volgens Freeke blijkt daaruit dat alles al in
bestuurlijk Zeeland  is beklonken.


 

Ontpolderingsperikelen


 Vooral de
schijnvertoningen van Peijs, Verburg, Poppelaars, Koppejan (vraag: wat hebben
zijn gemeen?) hebben de Zeeuwen misleid: immers het door (minister) Peijs
getekende Tractaat, waarin
uitdrukkelijk de Hedwigepolder werd vastgelegd
en waarmee de Tweede
Kamer al lang mee instemde,  kan volgens
internationale rechtsregels nooit  meer
worden ontbonden: pacta sunt servanda.
1) Bovengenoemde politici weten dat, althans behoren dat te weten.  Karla Peijs wilde haar geesteskind, het
verdrinken van de Hedwigepolder hoe dan ook beschermen en schreeuwde  dat
een Noodwet het daglicht moest zien.
Onzin, want zo’n noodwet  is niet
eens nodig. Wel een leuke geste naar  de
Belgen.
Kamerlid  Koppejan kwam weer
eens met een motie die natuurlijk niet werd ingediend. Het electoraat zal
hopelijk met deze partij afrekenen.


1) art. 26 Weens Verdragenverdrag 1969 


 

Inmiddels is het algemeen bekend dat Peijs [beloond met
benoeming als commissaris der Koningin], Poppelaars [beloond met benoeming tot
dijkgraaf], Peeters (van Belgisch Vlaanderen), Verburg, Koppejan, allen van het
CDA feitelijk de Hedwigepolder onder water gaan zetten.

WBack To Top